ตำนานผาแดงนางไอ่

สกลทวาปี               ชื่อนี้เมื่อก่อน           
สกลนคร    ในตอนปัจจุบัน
เอกชะทีตา                ที่ว่าก่อนนั้น               
เจ้าขอมป้องกัน               สุขสันต์หลายปี

นามหนึ่งก็ว่า                   คีตานคร       
บ้านเมืองเมื่อก่อน              ขอย้อนเวลา
เจ้าขอมเป็นใหญ่               นางไอ่ธิดา        
ผู้คนใฝ่หา                         ธิดาคนงาม
ส่วนเมืองผาโผง               เชื่อมโยงสัมพันธ์  
ท้าวผาแดงนั้น                   ใฝ่ฝันถึงเธอ
สมัครรักใคร่                   จิตใจละเมอ          
คืนวันเฝ้าเพ้อ                 ถึงเธอคนงาม
ปลอมเป็นพ่อค้า      มาหาไอ่คำ          
ด้วยผลแห่งกรรม            เคยทำชาติก่อน
ผาแดงนางไอ่             มีใจอาวรณ์       
ร่วมเรียงเคียงหมอน         มิจรจากกัน
เอกชะทีตา       บูชาพญาแถน              
บั้งไฟ หมื่น  แสน            แห่แหนมากัน
เจ้าขอมประกาศ            อย่าพลาดแข่งขัน    
ใครชนะนั้น            แบ่งปันครองเมือง
ส่วนท้าวพังคี          ยินดีหนักหนา           
เข้าไปร่ำลา              พญาบาดาล
อยากจะเห็นหน้า        ธิดามานาน          
ปู่ ย่า เตือนหลาน         ไม่ขานรับฟัง
ปลอมเป็นกระรอก     อยู่นอกปราสาท      
ตัวเผือกสะอาด        สายคาดคอมัน
บั้งไฟผาแดง            จุดแข่งสามวัน       
ระเบิดเสียงดัง         ความหวังสิ้นลง
ฝ่ายกระรอกเผือก       มันเลือกกิ่งไม้      
ที่มีอยู่ใกล้              นางไอ่ได้เห็น
กระรอกน่ารัก         นางจักได้เป็น        
เพื่อนกันได้เล่น      เมื่อเห็นสำราญ
นายพรานไล่จับ      ร่างลับหลบหนี   
ไม่ได้สักที        พังคีหลบหาย
ยิงด้วยลูกดอก         ขอบอกก่อนตาย     
เนื้อข้ามากมาย    แจกจ่ายทั่วเมือง
ฝ่ายเมืองบาดาล       ลูกหลานถูกฆ่า     
โกรธจัดหนักหนา     จะมาล้างอาย

ยกทัพโยธา              ขึ้นมามากมาย    
แผ่นดินยุบหาย      มลายพริบตา
ผาแดงขี่ม้า              ชื่อว่า “บักสาม” 
นางไอ่ขึ้นตาม        ถึงยามต้องหนี
แผ่นดินถล่ม            จมหายนที       
สิ้นสุดเสียที        ชีวีจบลง
เอกชะทีตา               นคราโอฬาร     
กลายเป็นหนองหาร    เล่าขานกันมา
ผู้คนริมฝั่ง               ตั้งบ้านริมท่า      
เมื่อถึงเวลา         บูชาวารี

Advertisements

6 ความเห็น (+add yours?)

  1. หอมหวล
    ก.ค. 15, 2011 @ 15:11:37

    แหม…เมืองสกลทวาปีของอาจารย์มานะสุดยอดเล้ย!

    ตอบกลับ

  2. ด.ชก้องเกียรติ ฮมภาราช
    ก.ค. 25, 2011 @ 07:47:18

    สนุกครับ

    ตอบกลับ

  3. เด็กชาย พันธกรณ์ หล้าพรหม
    ก.ค. 29, 2011 @ 03:53:36

    อยากให้มันยาวกว่านี้

    ตอบกลับ

  4. ด.ชวีระยศ วงศ์กาฬ์สินธ์
    ก.ค. 29, 2011 @ 03:54:13

    อยากอ่านจนจบ

    ตอบกลับ

  5. อณัญญา พรมวง
    ก.ค. 29, 2011 @ 03:54:43

    นึกถึงสกลนครสมัยโบราณ

    ตอบกลับ

  6. ปรีชา เดชป้อง
    ก.ค. 29, 2011 @ 03:55:19

    สนุกจริง

    ตอบกลับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: